Het water is erg onrustiger, waardoor het schip heen en weer wiegt. Naja wiegen. Ken je die boot in Drievliet? Nou zo gaat deze boot ook heen en weer. Onder ons is het donker. De kapitein vertelde vanochtend dat het water zo’n 4.874 meter diep is. Daar is zelfs David Attenborough niet geweest. Als ik erover nadenk wat daar allemaal leeft krijg ik kippenvel op m’n armen.

Op het dek is het zo’n 16 graden en het waait flink. Het water is 22 graden, toch heb ik het uit m’n hoofd gehaald om erin te springen. We hebben nog geen zeeleven gezien, maar ik weet zeker dat er enge beesten onder de boot door zwemmen. Overigens zien we genoeg vogels. Ze lijken ons sinds Kaapstad niet uit het oog te zijn verloren.

Vandaag hebben we Helena uit Oslo en Aniket uit Bristol ontmoet. Helena woont al twee jaar op St. Helena. Haar oma komt er vandaan en toen ze er op vakantie was dacht ze; hier moet ik wonen, hier hoor ik thuis. Kerst heeft ze in Noorwegen gevierd maar ze kan niet wachten om weer terug op St. Helena te zijn. Aniket heeft een heel ander verhaal. Hij was namelijk voor vier maanden dierenarts op Tristan da Cunha. Voor hem is het dus een soort thuiskomen op Tristan. We horen van hem dat we verblijven, als we aan land kunnen, bij de enige politieagent van het eiland. Helaas ziet het weer er tot nu toe niet goed uit om te landen op Tristan. Er staat te veel wind en dit gaat de komende dagen niet veranderen.

Gelukkig wordt het aan het einde van de dag wat rustiger. De wind lijkt te gaan liggen en de golven doen daar gelukkig aan mee. Het is 31 december en om 18.00uur is het dus tijd voor een cocktailparty met de kapitein. Met een biertje, hoezo cocktails?, in de hand raak ik in gesprek met twee officiers. Ze vertellen me over het leven aan boord en hoe je niet zeeziek wordt. Voor mij iets te laat maar toch bedankt. Volgens hun is alcohol het antwoord. Tsjah wanneer niet?

Iedereen is naar de cocktailparty gekomen in zijn/haar mooiste kleding. De een nog netter dan de ander en sommigen iet wat ordinair. Uiteraard wisten we dat we nette kleding mee moesten nemen, dit is ons voor de reis vertelt. Er wordt rijkelijk alcohol geschonken en dat levert mooie beelden op wanneer de boot over grote golven klotst. De lange mannen houden met een hand een drankje vast en met de andere het plafond om maar niet om te vallen. De vrouwen houden zich vast aan elkaar, stoelen, de bar etc.

Na het feestje is het tijd om te eten. Wij zitten uiteraard weer bij de eerste shift en hebben het nog altijd erg naar ons zin met Brian en Brenda. Als ik om ons heen kijk zie ik tafels waar mensen het wat minder naar hun zin hebben. Je moet maar net een fijne tafelpartner hebben. Brian en Brenda vertellen veel over de eilanden. Brian weet er ongelooflijk veel van. Elk diner worden we weer wat wijzer en elke keer wordt mijn zin om de eilanden te bezoeken groter. Ok, dit heeft ook te maken met dat ik na drie dagen op het water de zee al aardig zat ben en niet kan wachten tot vaste grond onder m’n voeten.

Om 22.00uur begint de frograce. Een race waarin men aan touwtjes trekt om een kikker zo snel mogelijk over de streep te trekken. Het ziet er hilarisch uit en men is erg fanatiek.

En dan is het tijd voor het Nieuwjaarsfeest. Een grote bel wordt de ‘main lounge’ ingereden. De oudste en jongste members of the crew mogen elk 8x de klok luiden. Daarna spuit het confetti kanon in de lucht en wordt er geproost en gedanst. Een typische Schotse dans wordt ingezet waar iedereen de armen in elkaar steekt en heen en weer springt. Niemand kijkt aan de zijkant toe, iedereen doet mee. Ondertussen worden ballonnen kapotgetrapt en de boot zorgt er wel voor dat iedereen beweegt.

De champagne smaakt goed en werkelijk waar iedereen danst. Naja, bijna iedereen. Ik, Yuri, Andrew en Mr. Foo staan lekker aan de bar een biertje te drinken. Op het nieuwe jaar. En als het al zo begint wordt dit een top jaar.

Eventjes denk ik aan de wereld om ons heen. De grote zee, de Atlantische Oceaan, de oneindig hoeveelheid water dat om ons heen ligt. En daar, als een minuscuul stipje op die grote zee, vieren wij dan Oud&Nieuw.